« ناصر حق » يا « ناصر كبير » جدّ مادرى سيد رضى از مفاخر دودمان پيامبر و از قهرمانان بزرگ اسلام و تشيع و مردم علم و شمشير بوده است . نامش : حسن و مشهور به ناصر كبير ، و گاهى « اطروش » « 1 » و زمانى هم « اصّم » « 2 » مىخوانند . او از سرداران پسر عمويش « محمّد بن زيد علوى » معروف به « داعى كبير » بوده كه در سال 250 ه مازندران را فتح كرد و حكومت سلسلهء علويان را در آن سرزمين مستقر ساخت . ناصر كبير از دانشمندان بزرگ به شمار مىرفت و در جنگها و جهادها عليه كفار نيز شركت داشت . « 3 »

--> ( 1 ) كر و كسى كه نمىشنود . ( 2 ) قاضى شهيد نور اللّه مرعشى در مجالس المؤمنين مىنويسد : سرور ما ناصر كبير در يكى از جهادهايش زخمى برداشت و كر شد و معروف به « اطروش » گرديد . نويسندهء المجدى گويد : رافع بن هرشمه وى را چندان تازيانه زد تا كر شد ، گوش چون اندكى سنگين شود آن را به عربى « وقر » گويند و چون سنگين‌تر گردد « طرش » و اگر بيشتر سنگين شد « ضمم » ، و اگر اصلاح نشود « صلح » گويند ( كتاب شهيدان راه فضيلت - علامه امينى ) . ( 3 ) سيد رضى مؤلف نهج البلاغه صفحه 14